Przestępców należy karać.
Osoby, które po raz kolejny dopuszczają się ciężkich przestępstw,
powinny wiedzieć, że robiąc to po raz trzeci, trafią za kratki na dobre.
Trzy przewinienia i koniec gry.
...trafią do więzienia, a ich rodziny...
...to samobójstwo, a negowanie tego to klasyczny przykład świętej krowy.
...oto konsekwencje. Kradniesz, rabujesz, to kończysz w więzieniu.
Zatem powinno się zamknąć kogoś na resztę życia
lub 25 lat dlatego, że palił trawkę?
Liczy się wszystko, nawet drobna kradzież.
MIESZKANIEC ADOPTUJE AUTOSTRADĘ
Fragment drogi nazwą imieniem wolontariusza
Drugoklasista Russell Millings wręcza uczniom worki, by sprzątali śmieci
Zaliczyłeś już dwa przewinienia.
Ta metoda wcale nie redukuje przestępczości.
KARA 25 LAT DLA MIEJSCOWEGO CHŁOPAKA
...to ma przynieść znaczącą zmianę...?
ZA ROZPROWADZANIE MARIHUANY
„TRZECIE PRZEWINIENIE”
...społeczność czarnych już dość się nacierpiała.
Nie możemy ot tak skazać...
PO 18 LATACH KALIFORNIA WPROWADZA POPRAWKI
„TO NIE FAIR I ŹLE WYWAŻONE”
Russell Millings. Zdjęcie udostępnione przez ojca.
...nie można tak surowo karać w sprawie związanej z narkotykami.
Pierwsze dwa przewinienia były drobne, ale popełniłem błąd.
- Teraz żałuję. - Millings.
Naprawdę.
Millings.
Pięć minut, okej?
WIĘZIEŃ STANU KALIFORNIA
No dobra, Millings.
Idziemy. Już na ciebie pora.
Nie zatrzymuj się.
Powodzenia na wolności, Millings.
Z drogi.
Panie Millings.
Dziś wielki dzień.
Wilson.
No dobra.
Tu są twoje rzeczy osobiste. A to dla ciebie.
- Masz też coś na przebranie. - Okej.
Idziemy.
Lepiej zacznij pracować.
Ociągasz się, jakbyś wolał zostać. Co jest?
Wszystko okej?
Przebierz się szybko w te ciuchy. I usiądź tam, dobrze?
Porozmawia z tobą zarządca więzienia.
Nazywam się Tracy Westmore.
Potrzebuję pańskiego podpisu na tych dokumentach, dobrze?
Oto długopis. Proszę tutaj podpisać.
Bardzo dobrze.
Poproszę o podpis jeszcze tutaj.
Dobra. Czy ma pan jakieś pytania?
Świetnie. Wie pan co?
Pora wyjść na wolność.
Więc proszę wziąć swoje rzeczy i iść za mną.
Było mi miło.
Zostawiłem na stole antydepresanty.
Nie potrzebujesz ich.
- Powodzenia, Russell. - Dzięki.
Małymi kroczkami.
No dobra, Russell.
Na dziś już koniec. Poranna zmiana zajmie się resztą.
Kolejny przystanek...
Mam to gdzieś. To zwykła głupota, nic takiego.
Nic się nie stało.
Całą noc się kłóciłyśmy.
To nieważne. Chciałam, żebyś była tu ze mną.
- Ja też tego chciałam. - Nieprawda.
Spóźniłaś się na samolot, na statek i na autobus.
- Cokolwiek... - Jestem zła.
To dla mnie nieistotne.
Chcę twojego szczęścia. Ale nie możesz kłamać.
Nie mów, że ty byś się nie złościła.
Jesteś zła, bo uciekł ci samolot i autobus?
Zabawne zakończenie przerażającego pościgu policyjnego.
Dziękuję, Ben. A już po przerwie...
Wiatr w Santa Ana zacznie wiać rano
i nie odpuści aż do czwartkowego poranku.
Jestem z ciebie dumny.
Trochę żałuję, ale to będzie nasze ostatnie spotkanie.
Za kilka miesięcy zakończy się warunkowe i będziesz mógł zacząć od nowa.
Ale musisz wysyłać raporty w każdy wtorek. Chcę je mieć na biurku.
Mam je wysyłać pocztą?
Nie.
Nie, wystarczy, że prześlesz je mailem.
Nikt nie korzysta już z poczty.
- Tak, ale... - Zatem...
- Nie dostałeś mojego adresu? - Nie.
To znaczy, dostałem.
- Ale żeby móc wysłać maila... - Tak?
to trzeba samemu go mieć. A jeśli się czegoś takiego nie ma...
Dobra, Russell. Coś wykombinujesz, jasne?
Nie schrzań tej ostatniej prostej. Nie wróć na złą drogę. To źle się kończy.
- Już to widziałem. Jasne? - Tak.
Więc... nie powtórz tego błędu.
Dobrze, Russell?
- Dobra. - Nie zrób tego.
- Dobrze. - Jesteś dobrym człowiekiem.
- Tak trzymaj. - Jasne.
- Jasne? - Tak.
KAWIARENKA INTERNETOWA
Cześć.
- Chcę skorzystać z Internetu. - Okej.
- Gdziekolwiek? - Tak, gdzie chcesz.
Dobra.
A potem... przesuwasz do góry.
Przesuwam?
I wpisujesz w okno wyszukiwarki, co lub kogo chcesz odnaleźć.
- Imię ojca? - David Millings.
„David”. No dobra.
Wyskoczyło dużo wyników, więc trzeba zawęzić wyszukiwanie.
Na przykład...
możesz wpisać drugie imię albo dodać imię twojej mamy.
Mogę zrobić sobie z tobą zdjęcie?
W końcu...
rzadko spotyka się kogoś, kto nie korzystał z Internetu.
Zmarł 24 marca 2001 roku w wyniku powikłań po zawale serca.
- Jest okej. To twoje pierwsze spóźnienie. - Szlag.
Fajnie, że nie musiałam wzywać Derricka.
Pamiętaj, że przerwa trwa 15 minut, chyba że masz podwójną zmianę.
Nie mogę stracić tej pracy.
Russ, nie stracisz jej. Chciałabym mieć dziesięciu takich jak ty. Wyluzuj.
BILETY
Russ.
Wyrzuć śmieci i idź na przerwę.
Hej, Russ. Mógłbyś wziąć dziś podwójną zmianę?
Chyba tak.
Wybacz, ale Derrick jest chory, a Todd i tak robi już nadgodziny.
- Dobra. - Jesteś najlepszy.
- To wszystko? - Hej, Becca?
- Tak? - Mogę pójść na minutę, załatwić sprawę?
Co?
Czy mogę polecieć coś załatwić bardzo szybko?
Masz przerwę.
Możesz robić, co chcesz, tylko wróć na czas. I nie bądź dziwny.
- Dzięki. - Ależ proszę.
Witamy w Troy's Burgers. Jak mogę pomóc?
- Nie masz komórki? - Nie.
- Ani adresu email? - Nie.
Stary... to jest zajebiste.
Gdzieś ty się podziewał?
- W więzieniu? - Tak.
O cholera.
- Ile tam spędziłeś? - Dwadzieścia lat.
- Dwadzieścia? - Dwadzieścia jeden.
Jasna cholera.
O, stary. Czy...
Mogę zapytać, czy ty kogoś...?
Chodziło o posiadanie narkotyków z zamiarem ich dystrybucji.
Dostałeś dwie dychy za dragi? Ile tego ze sobą miałeś?
Trzydzieści gramów.
Trawki.
Pierdzielisz!
Teraz to robisz mnie, kurna, w balona.
Nie robię cię w balona. Ani trochę.
Więc jak to możliwe?
No jak? Przecież nie jesteś czarny.
To było moje trzecie przestępstwo popełnione w stanie Kalifornia.
- Chwila. Nadal tego przestrzegają? - Nie, już nie.
Wiesz, że to teraz jest legalne?
Dobra, załóżmy ci tego emaila.
BURGERY U TROYA
Ile ci jeszcze zejdzie?
Muszę to dokończyć, posprzątać w damskiej toalecie i wyrzucić śmieci.
No dobra.
Muszę wyjść wcześniej. Możesz zamknąć restaurację?
To mój zapasowy klucz, a biuro zamknęłam już sama.
Ale co mam potem zrobić z kluczem?
- Oddasz mi go jutro. - Ale pracuję dopiero w sobotę.
W porządku. Więc dasz mi go wtedy.
Ja tylko...
Muszę gdzieś zadzwonić, dobrze?
Zamknięte.
A może...
NA IMIĘ MIAŁA ELLA
Ella?
Cześć.
Hej.
Już.
Hej.
Witaj.
Policja. W czym mogę pomóc?
- Ja... - Nic nie słyszę.
- Musi pan mówić głośniej. - W niczym.
To idiotyzm.
Pan Russell Millings?
Tak.
- To ja. - Może pan otworzyć drzwi?
Chwileczkę.
Jesteśmy w związku z telefonem, który wykonał pan stąd wcześniej.
Czy coś się stało?
Nie, już mówiłem.
- Ma pan prawo jazdy? - Mam dowód.
Też może być.
To pana dziecko?
- Tak. - Chłopiec czy dziewczynka?
Dziewczynka.
Dobra. Możemy zobaczyć ten dowód, panie Millings?
No dobrze. Przepraszamy za najście. Proszę wracać do tej małej księżniczki.
Masaż brzuszka. Ma kolkę. Musi pan pomasować jej brzuch.
Są na to tabletki, ale kiedyś usłyszałem o masażu
i zawsze się sprawdzał w przypadku mojego synka.
Spokojnie. Przejdzie jej.
- Dobrej nocy. - Dobranoc.
No dobra.
To jest... całkiem smaczne.
Naprawdę. Proszę bardzo.
Masz. Posmakuje ci.
No dobra. A może...
Mam lepszy pomysł.
Popatrzmy. Co my tu mamy?
Hej.
No masz.
Dobre.
Tak.
Jesteś bardzo grzeczna.
Naprawdę.
O, już wypiłaś.
Wypiłaś do ostatniej kropli. Nadal jesteś głodna. Dobra, zaczekaj.
Przepraszam. Gdzie dostanę leki na kolkę?
Alejka czwarta, na środku.
- Czwarta... - Chwila. Ile ma pana maleństwo?
- Trzy, cztery miesiące. Chyba. - Chyba?
Dawaj pan tę butelkę.
Ta butelka nie nadaje się dla dziecka, które miewa kolki.
Jest dla niemowlaków, a nie dla noworodków.
Mój Boże. Ale bolą mnie nogi.
Musi mieć systemem odpowietrzania. Dzięki niemu nie połykają powietrza.
Pewnie wszystkim zajmuje się mamusia. Zobaczmy.
Macie tu takie butelki? Trochę mi się spieszy.
Właśnie do nich idziemy. Alejka czwarta, na środku.
Tu mamy butelki. A obok są tabletki na kolkę.
Ale ja polecam wodę koperkową. U moich dzieci zawsze się sprawdzała.
A jak pan sprawia, żeby dziecku się odbiło?
Wielu popełnia błąd, klepiąc je po pleckach.
Nie trzeba tego robić. Wystarczy ja podrzucać.
- Chłopiec czy dziewczynka? - Dziewczynka.
- A jak jej na imię? - Ella.
Ella? Jak Ella Fitzgerald.
To świetnie... Ja mam pięciu urwisów. Dają mi popalić.
Musi pan podrzucać Ellę. Nie klepać jej, tylko podrzucać.
Dopóki jej się nie odbije.
Na pewno żona ją klepie. I właśnie dlatego miewa kolki.
Która ma system odpowietrzania?
- Tamta po prawej. - Ta różowa?
Żona karmi piersią?
- Że co? - Czy karmi ją piersią?
- Nie. - Nie.
To jakiej mieszanki używacie? Hydrolizowanej, sojowej, kazeinowej?
Skoncentrowana czy gotowa do podania?
Odradzałabym kazeinę. Coś z nią jest nie tak.
Chcą nas oszukać, bo dzieciaki po niej chorują.
I pewnie ona wywołuje kolki.
Ja używałam hydrolizowanej, bo jest najlepsza dla układu trawiennego.
Dziękuję bardzo.
Powodzenia!
Hej, Ella.
Już dobrze.
Jesteś cała.
CZY MOGĘ ZAOPIEKOWAĆ SIĘ DZIECKIEM
JEŚLI JE ZNALAZŁEM
ZNALAZŁEŚ DZIECKO, NIE ZATRZYMUJ GO!
NIE! NALEŻY POINFORMOWAĆ SŁUŻBY
RÓWNA SIĘ TO PORWANIU!
NIE DOTYKAJ DZIECKA
PAMIĘTAJ,
TO PORWANIE!
No dobrze...
Wszystko w porządku?
Dobrze się czujesz?
Tak?
Przestraszyłaś mnie.
Ale jest dobrze?
Sądziłem, że uderzysz się w główkę.
Kąpiel jest fajna.
Już dobrze.
Nie płacz.
Powiedzieć ci coś zabawnego?
Mieszkam w Kalifornii od 25 lat, a jeszcze nigdy nie byłem na plaży.
Mam pewien pomysł.
Spędzimy resztę dnia nad oceanem?
Czy to oznacza „tak”?
Tak?
Chciałabyś?
Naprawdę?
Ja również.
Kursuje tam pociąg. Możemy nim pojechać.
Tak wygląda ocean.
Spójrz, Ella.
Proszę.
Mówiłem ci kiedyś, że mój tata zbierał znaczki?
Miał niesamowitą kolekcję.
Wiesz, że są znaczki z każdym zwierzęciem?
Naprawdę.
Pamiętam, jak chodziłem do jego gabinetu,
gdzie trzymał je wszystkie.
Wszędzie był popiół, bo ciągle palił.
Przesiadywaliśmy tam i zapisywaliśmy numery znaczków,
które chcieliśmy, żeby nam przysłano.
I uwielbiałem obserwować, jak otwierał koperty, w których docierały.
Bo zawsze wyglądały jednakowo.
Były brązowe, z woskowego papieru, i zawsze było na nich napisane to samo.
Od Philipa Caruso z Appleton, Winsconsin.
Ale nigdy nie wiedzieliśmy, jaki znaczek będzie w środku.
Wiesz?
Więc to było... naprawdę ekscytujące.
Tak.
A następnie oddzielał znaczki ze zwierzętami morskimi.
I dawał je mnie.
Tłumaczył łacińskie nazwy i wyjaśniał mi, skąd się one wzięły.
Trzęsły mu się dłonie.
Było to widać,
gdy trzymał znaczki
pod szkłem powiększającym.
Wiesz? Albo po jego piśmie.
I było słychać trzęsący się lód w jego whiskey.
Ale polubiłabyś go.
A on ciebie. Na pewno.
Chciałabyś też zbierać znaczki?
Ciekawe, jakie masz ulubione zwierzę.
„Świat nie dzieli się na dobrych ludzi i śmierciożerców.
Wszyscy mamy w sobie tyle samo dobra co zła.
Tylko od nas zależy, jaką drogą pójdziemy.
Taka jest nasza natura”.
Prawda.
Co tam?
Wybacz. Upuściłaś swoją łyżeczkę.
O mój Boże.
Jesteś cała?
Przepraszam.
Tak bardzo cię przepraszam.
Wybacz mi.
Przepraszam.
Proszę usiąść i wypełnić formularz.
Ale nie chodzi o mnie.
Chodzi o Ellę.
Bez formularza nie mogę zarejestrować pana ani pańskiej córki.
Dobrze.
Pan Millings?
Tak.
Podobno znalazł pan tego aniołka.
Zgadza się.
- Znalazłem ją. - A gdzie pan ją znalazł?
W koszu na śmieci.
Cześć.
Ma na imię Ella.
Rozumiem.
Cześć, Ella.
Tak się uderzyłaś w główkę, skarbie?
No dobrze.
W przypadku porzuconych dzieci
mamy obowiązek poinformować policję i opiekę społeczną.
Już to zrobiliśmy i niebawem tu będą.
Muszę zabrać małą Ellę, żeby ją obejrzeć, dobrze?
Chwila, to znaczy...
W tej chwili?
Zgadza się.
Policjanci oraz ludzie z opieki społecznej
poproszą, żeby pan chwilę został.
Muszą zadać kilka pytań, jak pan znalazł to biedactwo.
Czy ja...?
Czy jeszcze ją zobaczę?
Na to pytanie nie potrafię panu odpowiedzieć.
Ale ci państwo owszem.
Chodź, malutka.
O tak.
Tak.
To należy do niej. To jej pluszak.
Musimy obejrzeć torbę i wszystko inne, co mogło być na miejscu przestępstwa.
Nie ma żadnego przestępstwa. To tylko jej mors.
- Zaginięcie i porzucenie dziecka... - Wiem. Ale tu nie ma przestępstwa.
To tylko... To twój mors. Chcesz go?
Tak, wiem.
Ja go wezmę.
- Tak. - Pa, Ella.
Już dobrze.
Jestem oficer Cato. To pani Deeks. Chcemy zadać panu kilka pytań.
Dobrze.
W porządku.
Gdzie znalazł pan dziecko?
W koszu na śmieci.
Jest ich tu sporo. W jakimś konkretnym?
Na zapleczu miejsca, gdzie pracuję.
I kiedy ją pan znalazł?
Dziś rano?
To było...
Nie pamiętam.
Wcześniej.
Dobrze.
Czy mógłby pan... opowiedzieć nam o tym?
Wiem, że to musi być dla pana trudne, panie Millings.
Ale musimy dokładnie wiedzieć, jak to się stało.
Skąd pan wiedział, że tam jest?
Bo ją usłyszałem.
Usłyszał pan płacz?
A potem?
Potem...
Usłyszałem, jak płacze.
Otworzyłem śmietnik i...
zajrzałem do niego.
A później...
Panie Millings...
To całkowicie normalne, że takie wydarzenie jest traumatyczne.
Nie tylko u niej, ale u pana też. Oboje jesteście tu ofiarami.
Wszystko jest w porządku. Proszę powiedzieć, co pan pamięta.
Zwrócił się pan do niej „Ella”.
Skąd pan zna jej imię? Czy może sam pan ją tak nazwał?
Była w tej torbie.
A wraz z nią była kartka.
Dobrze. I co na niej było napisane?
To, że ma na imię Ella.
I gdzie jest ta kartka?
Nie wiem.
- W porządku. - Chyba ją zgubiłem.
Może pan nam dać swój numer?
Może pan przyjść do mojego mieszkania.
Zapisze mi pan swój adres oraz imię i nazwisko?
Sądzicie, że...
- Myślicie, że Elli nic nie będzie? - Tak.
- Tak? - Owszem.
- To dobrze. - Dobrze o nią zadbają.
Obiecuję.
Zajmie się nią teraz opieka społeczna z ramienia stanu.
Postaramy się odnaleźć jej rodzinę.
Ale jeśli to się nie uda, trafi do domu opieki, a potem do adopcji.
To trochę potrwa, niestety, ale...
Ja mógłbym się nią zająć. To znaczy...
Mógłbym ją adoptować.
To bardzo miłe z pana strony.
Ale niestety to nie ja decyduję o tym,
czy kwalifikuje się pan do adopcji dziecka.
Ale rozumiem, że chce pan pomóc.
I pomoże pan, mówiąc nam wszystko, co pan wie.
Proszę zadzwonić, gdyby coś się panu przypomniało.
Dobrze.
Russ.
Russ!
Ktoś chce z tobą pomówić.
Mógłby pan wyjść i chwilkę z nami porozmawiać?
My nie gryziemy.
Według raportu, znalazł pan to dziecko w śmietniku.
- Tu, na terenie pracy? - Tak. W tamtym.
I według pana zeznań miało to miejsce wczoraj rano.
No dobrze, panie Millings. Może pan nas zaprowadzić do tego kosza?
Wraz z nią w torbie była kartka. Nie było w niej nic innego?
A ta maskotka-mors?
Pytałyśmy kierowniczkę i nie pracował pan wczoraj rano.
Ostatnio był pan w pracy w środę wieczorem.
Co pan robił od tego czasu?
Wiemy o pana kartotece.
Nadal jest pan na zwolnieniu warunkowym.
Pewnie nie może się pan doczekać, aż będzie mógł opuścić stan.
Mogę dostać z powrotem swój klucz?
Nie było cię w piątek. To pensja za zeszły tydzień.
Muszę poinformować szefostwo o tej aferze z dzieckiem.
Lepiej, żeby wiedzieli, zważywszy na twoją przeszłość.
Sądzimy, że nie znalazłeś jej tutaj. Myślimy, że było to gdzieś indziej.
Wątpimy też, że miało to miejsce wczoraj.
Wiesz, że nie wolno przygarnąć porzuconego dziecka?
Znamy twoje akta.
Dwadzieścia lat w więzieniu Folsom?
Nadal jest pan na zwolnieniu warunkowym.
Proszę się nigdzie stąd nie ruszać.
Miłego dnia. Następny.
Czy jest jakiś autobus do Wyoming?
Chwileczkę.
Gdzie konkretnie pan jedzie?
Pod adres 112 Trigood Avenue w mieście Casper, w stanie Wyoming.
Cóż, dobrze.
Bilet w dwie strony czy w jedną?
W jedną.
I kiedy planuje pan wyjazd?
Teraz.
OPUSZCZASZ KALIFORNIĘ
St. George, Utah.
- Gdzie pani się wybiera? - Do Denver.
Chwileczkę. Ja...
Gdzieś go miałam.
Może pan w międzyczasie załadować moją walizkę? On gdzieś tu był.
- Nie wpuszczę pani bez biletu. - Wiem. Ale ja...
Gdzieś go tu miałam.
Gdzie...?
Kurwa mać!
Nie wpuszczę pani nawet z biletem, jeśli będzie pani zakłócać porządek.
Ja nie...
Nikomu nie będę przeszkadzać. Ja tylko...
Może ma go pani w kieszeni?
Nie, nie mam go w kieszeni!
Mogę zabrać pani bagaż?
Mogę ci w czymś, kurwa, pomóc?
Dziewięć siedemdziesiąt pięć.
A bez czipsów?
- Sześć dziewięćdziesiąt pięć. - Dobrze.
Dziękuję.
Odłożę je na miejsce.
Nie ma za co. Tylko się nie udław.
Dziękuję.
Chłopie, nie posłuchałeś.
Mój Boże.
No dobra. Napij się czegoś.
Właśnie tak.
Lepiej?
Tylko mi tu nie umieraj.
Jest dobrze.
- Chcesz kanapkę? - Co?
Chciałabyś może kanapkę?
Jaką kanapkę?
Z musztardą i majonezem.
Chcesz mi zrobić kanapkę z musztardą i majonezem?
Jeśli chcesz. Jeżeli nie, to...
Nie, pewnie.
Dawaj, stary. Zrób mi kanapkę z musztardą i majonezem.
Dobrze.
A mógłbyś odkroić skórkę?
Spokojnie, żartowałam.
Wygląda świetnie. Serio...
To dobrze.
Ja zacznę.
Jestem Di.
Pochodzę z Fort Collins w Colorado. Mam 25 lat.
Jestem Baranem, ulubiony kolor to fiolet.
Mój ulubiony film to Rok niebezpiecznego życia, i...
mam na nazwisko Fountain.
Ładnie.
Dobra, teraz ty.
No dawaj.
Jedziesz.
No dalej. Teraz ty.
- Już mówiłem, że jestem Russell. - Wiem.
Cześć, Russ. Pamiętam, okej?
A co z resztą?
- Przez ciebie zapomniałem. - Co? Russ!
No weź, powiedz, zanim te góry wokół nas pochłoną
i już nigdy więcej się nie zobaczymy.
Dobra.
- Skąd jesteś? - Z Casper w Wyoming.
Nie.
- Nikt stamtąd nie pochodzi. - Ale ja...
Zmyśl jakieś inne miejsce.
Ale to prawda. Właśnie tam się urodziłem. To...
Russ, jaja sobie robię.
Mów dalej, Russie z Casper,
z najnudniej brzmiącego miejsca, Wyoming.
Cóż...
Mam 44 lata.
Czterdzieści cztery? Serio? No dobra, jasne.
No to jesteś stary. Jak niektóre rockowe ballady.
Dobra, co dalej?
Nie wiem.
Ulubiony kolor?
Czerwony.
Okej.
Tego się nie spodziewałam.
A ulubiony film?
Ja...
Gdy byłem młodszy, podobał mi się Predator.
Ten Predator...
- z Arnoldem? - Tak.
- Hasta la vista, baby. - To jest akurat...
- cytat z Terminatora. - Nieważne. Jesteś w tym do bani.
Dobra, mów dalej.
- Dawaj. - Ale co? O czym mam mówić?
Co chciałabyś...
Jaki jest twój znak zodiaku?
Jestem Skorpionem.
Nie! Niech to...
Nie!
Tylko nie to.
Co?
Jezu, tego już za wiele.
Nie będę z tobą rozmawiać.
To kretynizm. Dobra, posłuchaj.
Żartowałam, jasne? To był tylko żart.
Co prawda wszyscy moi faceci i tata są spod znaku Skorpiona, ale...
dam ci jeszcze jedną szansą.
Dobra?
Okej. No to jak...
Jak masz na nazwisko?
Millings.
- Millings? - Tak.
- Russel Millings? - Zgadza się.
Russell Millings.
- Masz drugie imię? - Tak.
- Earl. - Earl?
Tak.
- Earl? - Tak.
- Na serio? - Czy to...
Russell Earl Millings!
Na to wygląda.
- Co takiego? - No co?
- Nie wydajesz się być tego pewien. - Nie, jestem. Tak się nazywam.
Masz więcej serwetek? Muszę iść do toalety.
Tak.
Proszę.
Dzięki. Zaraz wrócę.
Union Station. Następny przystanek: centrum Denver.
No cóż...
Jak będziesz kiedyś w Denver, to wpadnij do Greenlocks.
To kawiarnia mojego brata. Możemy się spotkać, jeśli tu nadal będę.
Jasne.
Greenlocks?
Dobra.
Życzę ci powodzenia w życiu...
Russellu Earlu Millingsie.
Wzajemnie.
Przepraszam.
Proszę.
Dzięki za kanapkę z musztardą i majonezem.
ADOPTUJ AUTOSTRADĘ
Hej, musisz stąd iść!
Pochówki zaczynają się od 9.00.
KWIATY USUWAMY W KAŻDY CZWARTEK
Cześć, tato.
Hej, mamo.
Ładna miejsce.
Przepraszam, że przyszedłem dopiero teraz.
Nie ułożyło się tak, jak planowałem.
Życie.
Już sam nie wiem, co mam ze sobą zrobić.
Ja...
Jest mi ciężko...
z samym sobą, mamo.
I...
Przepraszam cię, tato.
Dziękuję, że byliście moimi rodzicami.
- W czym mogę pomóc? - Chciałbym otworzyć skrytkę depozytową.
W porządku. Jaki jest jej numer?
Tata dał mi klucz i powiedział, żebym tu z nim przyszedł.
A jak się nazywa?
- David Earl Millings. - A pan?
Russell.
I twierdzi pan, że jest jego synem.
Nie. Nie twierdzę.
Ja nim jestem.
Ma pan jakiś dokument?
- Chwileczkę. - Dobrze.
Mogę cię prosić na słowo?
Przyszedł człowiek z kluczem do naszej skrytki.
Nazywa się Millings.
- Poproszę Joeya, by go wyprowadził. - Nie, ja się tym zajmę. Dziękuję ci.
Proszę, panie Millings.
Jestem Jim Pitt, kierownik. Przepraszam za to nieporozumienie.
Zastanawialiśmy się, kiedy pan wpadnie.
A pański ojciec...
Był naszym wieloletnim klientem.
Dobry człowiek.
Wie pan, co jest w tej skrytce?
Proszę za mną.
Znajduje się tam. Janie?
Zostawię pana samego.
W razie czego czekam na zewnątrz, panie Millings.
„Synu, mogę jedynie wyobrażać sobie, przez co przeszedłeś.
Piszę ten list w wigilię Nowego Roku.
Jutro zaczyna się nowe milenium.
Całkiem nowa dekada. Nowy rok.
I nowy dzień.
Mawiają, że przez pluskwę milenijną świat się skończy. Ale ja w to nie wierzę.
Często o tobie myślę, Rusky.
Wyobrażam sobie ciebie w tym więzieniu.
Pozbywam się dystansu, który nas dzieli.
I tych ścian, które cię ograniczają.
I wtedy cię widzę.
Śpiącego w swojej celi. Unoszącego się pośród ciemności.
Samotnego.
I pośród nocy wymawiam twoje imię.
Już na zawsze będziesz moim synem...
którego ujrzałem w ramionach twej matki w tamto listopadowe popołudnie.
Byłeś taki szczęśliwy.
Potrafiłeś się dzielić wszystkim, z każdym.
Nauczyłeś mnie znaczenia słowa „miłość”.
Kocham cię, Russ.
I dlatego zostawiam ci całą moją kolekcję.
Sam znaczek Tyrian Plum powinien pozwolić ci stanąć na nogi.
Twój drugi klucz jest do magazynu na końcu ulicy.
Zachowaj je, sprzedaj...
Po prostu zacznij własne życie, Russell.
To twoja druga szansa po tak wielu latach niedoli.
Idź i zwiedzaj świat, synu.
Nie patrz za siebie.
ZNACZKI
Twoja matka mawiała:
»Pewnego dnia ludzie uświadamiają sobie, że nie muszą poznawać świata
w taki sposób, jak ich uczono«.
To najmądrzejsza kobieta, jaką znam.
KOLEKCJA ZNACZKÓW RUSKY'EGO
Kocham cię, synu.
To nie wróci nam czasu, ale czas też tego nie zmieni.
Kocham cię, jak wilk kocha księżyc.
Witaj w domu.
Tata”.
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Dzień dobry, panie Millings. W czym mogę pomóc?
Chciałem sprawdzić, co u Elli.
A tak, dostałam pana maile.
Ma się świetnie i nadal czekamy na kontakt od kogoś z jej bliskich.
Ale póki co rozkwita w swoim tymczasowym domu.
Dziękuję. To...
- Pytałem o adopcję. Pamięta pani? - Owszem.
Proszę posłuchać. Będę z panem całkowicie szczera.
Będzie panu o nią bardzo ciężko.
Nie mówię, że to niemożliwe...
Wiem, że to mało prawdopodobne...
Ale nie po to tu jestem. Chciałbym pani coś dać.
To dla Elli.
Dobra.
Proszę jej to przekazać w dniu jej 18. urodzin.
Dobrze?
Chwila. Dlaczego akurat wtedy?
Tak został skonstruowany fundusz powierniczy.
Wtedy staną się jej własnością i będzie na to gotowa.
Dopilnuje pani, by je dostała?
- Oczywiście. - Dobrze.
Opisałem to wszystko w mailu wraz z instrukcjami dotyczącymi funduszu.
I proszę trzymać kopertę w tym plastiku.
Chroni znaczki.
I dziękuję.
Miłej podróży.
Dziękuję.
Następny.
Gdzie chciałby się pan udać?
DLA WSZYSTKICH, KTÓRZY POPEŁNILI BŁĄD
Tłumaczenie napisów: Piotr Lipiec